Dlaczego różnorodność to siła?
W zespołach różnorodność to jeden z istotnych czynników sukcesu w organizacji. Podstawą do budowania świadomości różnorodności jest zwrócenie uwagi na cztery obszary:
- talenty;
- umiejętności;
- zachowania;
- motywacje.
Tworzą one matrycę pokazującą indywidualność i wyjątkowość każdej osoby. Przyjrzę się zatem jak definiowane są talenty, umiejętności, odpowiednie style zachowania oraz motywacje. Odpowiem też, dlaczego są one kluczowe i jak przyczyniają się do budowania synergii w firmie.
Talent
Talent to wrodzona predyspozycja do wykonywania pewnych działań w sposób wyjątkowo sprawny lub z dużą łatwością. Mowa tu o różnych zdolnościach, np. artystycznych, społecznych, analitycznych, ale i technicznych. Przykładami talentów mogą być:
- Artyzm – tworzenie, postrzeganie pięknych rzeczy, szukanie tego w otoczeniu, dbanie o to
- Analityczne myślenie – wrodzona łatwość w wyciąganiu wniosków z danych i przeprowadzania całego procesu analizy ich
- Komunikacja interpersonalna – naturalna zdolność do budowania relacji i prowadzenia rozmów.
Dostępnych jest wiele modeli określających talenty. Jestem entuzjastką oraz codziennym użytkownikiem modelu Gallupa. Diagnozuje on 34 talenty, które wspierają w zrozumieniu, w czym dana osoba może być nadzwyczajna i w jaki sposób najlepiej może rozwijać swoje przewagi. Odkrycie wyników badania pozwala też zobaczyć możliwe zagrożenia, które płyną z określonych talentów, wskazuje o co zadbać we współpracy w zespole.
Umiejętności
Umiejętność to zdolność, którą można rozwijać poprzez naukę i praktykę. Czym zatem różni się to od talentu? Umiejętności są nabyte i można je doskonalić w miarę potrzeby. Przykładami umiejętności są:
- Pisanie – klarowne komunikowanie myśli
- Programowanie – władanie językami kodowania, takimi jak Python, Java.
- Rozwiązywanie konfliktów – stosowanie mediacji i kompromisów w trudnych sytuacjach.
To właśnie połączenie talentów i umiejętności daje codzienne narzędzia do bycia skutecznym w różnych dziedzinach życia.
Zachowania
W tym obszarze opieram się na modelu DISC D3, opartym na teorii Junga. Styl zachowania opisuje jak ludzie reagują na różne sytuacje, w jaki sposób współpracują z innymi, komunikują się i podejmują decyzje.
DISC klasyfikuje style zachowań jako:
- Dominacja (D) – ukierunkowanie na cele i szybkie podejmowanie decyzji.
- Wpływ (I) – otwartość, entuzjazm i łatwość w nawiązywaniu kontaktów.
- Stałość (S) – spokojne, stabilne podejście i empatia w relacjach.
- Sumienność (C) – dokładność, precyzja i orientacja na szczegóły.
Każdy wymieniony styl ma swoje mocne strony. Każdy styl jest potrzebny w różnych rolach w grupach i zespołach.
Czy dany styl zachowania wskazuje nam określony sposób życia, czy podejmowany zawód?
Styl zachowania ułatwia zrozumienie samego siebie w kilku obszarach:
- tego, czego potrzebujemy,
- co należy uwzględnić w relacjach z innymi,
- jak możemy być odbierani przez innych
- jak się komunikować.
Czy styl zachowania określi, że możemy być np. handlowcem? Znam świetnych handlowców z dominującym stylem I czy S, a jednocześnie i tych z dominującym stylem C. Działają inaczej, odmiennie obsługują klientów oraz mają różne metody komunikacji, ale … obydwoje są skuteczni. Dlaczego? Są autentyczni i stosują swoje naturalne zasoby.
Motywacja wewnętrzna
Motywacja wewnętrzna to moc, która napędza nas do działania z własnej woli. Nie bez potrzeba zewnętrznych nagród. Przykładami są:
- Kreatywność – dążenie do tworzenia rzeczy nowych
- Uczenie się / rozwój – potrzeba ciągłego doskonalenia się, uczenia się
- Pomoc innym – satysfakcja, poczucie pełni wynikające z działania na rzecz innych.
To motywacja może decydować o zadowoleniu z pracy lub braku zadowolenia. To fundament podejmowanych decyzji, nawet jak jest on nieświadomy,
Synergia
Synergii w opisywanym obszarze zachodzi na dwóch płaszczyznych. Pierwsza z nich to pole indywidualne, matryca, która określa daną osobę. Drugą płaszczyzną jest pole zespołu. Współpraca osób o różnych matrycach prowadzi do osiągania lepszych rezultatów, niż w sytuacji gdyby te osoby działały indywidualnie. Zróżnicowane zespoły:
- adaptują się szybko do zmieniających się warunków
- budują zrównoważone i efektywne relacje
- znajdują dużo rozwiązań i mają dużo zasobów — dopełniają się nawzajem w zakresie umiejętności, jak i reakcji w różnych sytuacjach.
Różnorodność to aktywne korzystanie z potencjału grupy, to fundament silnych, kreatywnych i odpornych zespołów w przyszłości. Wspierając indywidualne cechy członków organizacji budujemy świat, w którym odmienność staje się największym zasobem
